گفتار شماره‌ی ۲۰۹_تصوف عشق؟! یا، عشق تصوف؟!( میان پرده‌ی شماره‌ی ۲)

جهان، از نکته‌سنجی‌ها در روابط انسانی، سخن‌ها، و آموزه‌های نیک، چندان چیزی، کم ندارد؟؟!
بزرگترین کمبود ما، در این رهگذر_ فقر بزرگ!؟_ تنها، عمل است!؟؟: _ “عمل به آموزه‌ها، و گفته‌های باز یافته“، از زمان‌های بسیار دور است و، بس!!؟

گفتار شماره‌ی ۱۹۰_ زمان سعادت؟!

سحرخیزی؟!، یا شب زنده داری؟!، کدامیک ؟ضامن سعادت و کامروایی انسان است

سفر به فضا، و فاصله گرفتن از زمان و مکان زمین، و بی اعتباری ارزش زمان های تقویمی !؟
و سرانجام،
از انقلاب های صنعتی و دیجیتال، و اثرات آن بر سعادت و کامروایی انسانها، تا کرونا و جنبه های مثبت آن!؟