“و زَکاتُ العلمِ، نَشرُه” “بهترین زکات دانشی که فرا آموخته‌اید، انتقال آن، به دیگران است” ⭐️⭐️⭐️⭐️ “نقد صوفی؟!”_ نه همه “صافی بی‌غش!” باشد! ای “بسا خرقه!؟”، که مستوجب آتش باشد!!؟… خوش بود، گر “محک تجربه”، آید به میان!؟ تا “سیه‌روی” شود، هر که در او غَش باشد!! حافظ، غزل ۱۵۵ ⭐️⭐️⭐️⭐️ …زندگی، پیوسته با آینده… ادامه خواندن گفتار شماره‌ی ۲۵۵_ نقش ” اگرها!؟”، و “چراها؟!” در فرایند تاریخ بشر!؟

ای مگس! عرصه‌ی سیمرغ نه جولانگه توست!؟ عرض خود می‌بری و، زحمت ما می‌داری تو، به تقصیر خود، افتادی از این در محروم از که می‌نالی و، فریاد چرا می‌داری؟ حافظ ، غزل ۴۴۹           _ انسان و سیستم، در پرداخت “هنر هفتم” ما از انقلاب صنعتی بدینسوی، با انسان تازه‌ئی… ادامه خواندن گفتار شماره‌ی۲۵۱_ انسان و سیستم، در پرداخت هنر هفتم

ای مگس! عرصه‌ی سیمرغ نه جولانگه توست عرض خود می‌بری و، زحمت ما می‌داری تو به تقصیر خود افتادی از این در محروم از که می‌نالی و، فریاد چرا می‌داری؟ حافظ، غزل ۴۴۹           _شاهدی غیبی در “دیکتاتوری ذهنی” از دگرباشان جنسی: معمولا، در بحث ها و گفتگوهایی که گوینده به… ادامه خواندن افزوده‌ئی بر گفتار ۲۵۰_ باز هم، انسان در اسارت سیستم‌ها؟!

هر که نقش خویش می‌بیند در آببرزگر باران و، گازر آفتابسعدی _”یکی پنداشتن شخصیت”، با “نقش شخصیت!؟”، در هنر هفتم مثال‌های سنتی یکی پنداشتن نقش‌ها، و شخصیت‌ها، در قالب “پیرمرد خنزر پنزری صادق هدایت”، “دلقکی”، “شمر” تعزیه‌ها، و “رستم و سهراب”، در سهراب‌کشی نقال‌ها را با کمیت، و کیفیتی بسیار گسترده‌تر، ظریف‌تر، همگانی‌تر، و با… ادامه خواندن گفتار شماره‌ی۲۵۰_ و باز هم، انسان در اسارت سیستم‌ها!؟

“کَم مِن فِئَهٍ قَلیلَهٍ غَلَبَت فِئَهً کَثیرَهً بِإِذنِ اللَّهِ ۗ …” : و، چه بسیار گروههای اندک، بر گروه‌های بسیار پیروز گشته‌اند، البته به پروانه‌ی صادره، از جانب ذات سرمدی” (سوره‌ی بقره=۲/ آ۲۴۹)   دانی که چه گفت زال با رستم گرد؟ دشمن، نتوان حقیر و، بیچاره شمرد! دیدیم بسی، که آب سرچشمه‌ی خرد، چون… ادامه خواندن گفتار شماره‌۲۴۹_ دوباره، باز هم انسان، در اسارت سیستم‌ها!؟